op stap met een knipoog naar het verleden

Ophemert - Waardenburg 16,9 km.

Langs de Waal met kastelen, boomgaarden en uiterwaarden.
Startpunt: Ophemert - Bushalte Vivo.
Eindpunt : Waardenburg - Bushalte Kon. Julianaplantsoen. 
Let op: De Buurtbus rijdt niet op zaterdag en zondag. 
De uiterwaarden zijn alleen begaanbaar tussen mei en oktober.

Vanaf de bushalte lopen we over de Molenstraat richting de Dreef. Waar links een wandelpad over een bruggetje uitkomt, pikken we het Maarten van Rossumpad op met het wit-rode balkje. (Wie wil kan eerst even het wandelpad opgaan om een kijkje te nemen bij kasteel Ophemert. Het kasteel is niet te bezichtigen.) De eerste weg naar rechts leidt al snel omhoog de dijk op. Van hieraf heb je rechts een mooi uitzicht op de kerk van Ophemert en links op de uiterwaarden van de Waal.

Even voorbij restaurant Het Dijkhuis  kun je ervoor kiezen op de dijk te blijven lopen of linksaf de struinroute door de Stiftsche Uiterwaarden  te nemen. Dat laatste kan alleen bij laag water, maar is zeker de moeite waard. Er komt nog genoeg dijk!

Eenmaal weer op de dijk is de Dikke Toren van Varik in zicht. Deze toren heeft z'n oneerbiedige naam gekregen omdat de proporties niet kloppen. De toren is te bezichtigen. Meer informatie over de geschiedenis en de openingstijden vind je hier.

Jac. P. Thijsse nodigt zijn lezers in 1938 al uit om hier de Waal over te gaan met het voetveer. Wij doen dit niet maar blijven de Waalbandijk volgen. Natuurlijk kun je eerst even een koffiestop nemen op het gezellige terras van het Veerhuis.

De dijk moeten we delen met fietsers en auto's, maar biedt wel een mooi uitzicht aan beide kanten!

Tegenover het monumentale kerkje van Heesselt waakt de roodbonte koe Antonia over de Heesseltsche Uiterwaarden. Dit door Gerry van der Velden in 2003 oorspronkelijk van gips en glasvezel gemaakte kunstwerk was een ludiek protest tegen de herontwikkeling van de  Heesseltsche Uiterwaarden om het gebied achter de dijken beter te beschermen tegen het hoge water. Uiteindelijk heeft Rijkswaterstaat de plannen aangepast. Antonia moest verdwijnen, maar dankzij de inzet van Stichting Behoud van de Koe kreeg zij een tweede leven in kunststof.

Bij Antonia gaan we links de uiterwaarden weer in. Maar eerst even uitrusten in de gezellige theetuin River Lounge. Op deze plek stond vroeger een steenfabriek.

Er wordt een grote nevengeul aangelegd om de Waal en de natuur meer ruimte te geven. Ondanks dat er stukken afgezet zijn, kun je de route blijven volgen. Er is zelfs een voetgangersbrug aangelegd!

Dan komt de Martinus Nijhoffbrug  in zicht met de toren van de St. Maartenskerk van Zaltbommel. Hier raakt je hoofd vol van het landschap wijd en zijd, zoals de dichter Martinus Nijhoff in zijn sonnet "De Moeder de Vrouw" beschrijft.

Via het parkbos kom je bijKasteel Neerijnen. Het doet dienst als gemeentehuis. Wie wil hier niet in het huwelijksbootje stappen......

De route gaat verder door het park. Omdat we de buurtbus willen halen, kiezen we voor de kortere route via de dijk. Ook aan te bevelen: dan kom je langs de fraaie zeskantige molen van Waardenburg. En even verderop Kasteel Waardenburg. Het Landgoed Waardenburg en Neerijnen is eigendom van de Stichting Geldersch Landschap en Kastelen

Met een bocht lopen we om het witte kerkje heen naar het Koningin Julianaplantsoen. De Buurtbus 248 brengt je ieder uur weer terug naar Ophemert. Maar natuurlijk kun je ook de route vervolgen over de Martinus Nijhoffbrug naar Zaltbommel om daar te overnachten en de volgende dag verder te wandelen.